
Het verhaal van Pauline
Van de eerste klachten, diagnose tot behandelingen. Pauline vertelt vanuit Texel, haar woonplaats, haar verhaal in een interview. Ook fijn om eens de stem achter de verhalen te horen!
Lees ervaringsverhalen van (ex)patiënten van AA en PNH.
Pauline Lubberink is een voormalig AA en PNH-patient en heeft net een stamceltransplantatie ondergaan. We hebben haar geïnterviewd ter aanvang van haar blog, dit kun je hier lezen. Ze wil graag haar ervaringen delen met anderen en update het hier regelmatig. Lees haar ervaringsverhalen hier!

Van de eerste klachten, diagnose tot behandelingen. Pauline vertelt vanuit Texel, haar woonplaats, haar verhaal in een interview. Ook fijn om eens de stem achter de verhalen te horen!

Ik was lekker aan het werk, inmiddels 20 uur per week. Dat ik niet goed sliep, daar schonk ik niet teveel aandacht aan. Maar ergens wist ik dat dat niet helemaal klopte. Het zou toch wel weer goed komen, toch?

Ik was nog geen maand na mijn stamceltransplantatie uit het ziekenhuis toen ik belde met de coördinator van mijn werk in het verzorgingshuis. Ik voelde me goed en wilde mijn gezicht weer wilde laten zien. Ik wilde terug naar mijn werk, re-integreren.

Van de eerste klachten, diagnose tot behandelingen. Pauline vertelt vanuit Texel, haar woonplaats, haar verhaal in een interview. Ook fijn om eens de stem achter de verhalen te horen!

Ik was lekker aan het werk, inmiddels 20 uur per week. Dat ik niet goed sliep, daar schonk ik niet teveel aandacht aan. Maar ergens wist ik dat dat niet helemaal klopte. Het zou toch wel weer goed komen, toch?

Ik was nog geen maand na mijn stamceltransplantatie uit het ziekenhuis toen ik belde met de coördinator van mijn werk in het verzorgingshuis. Ik voelde me goed en wilde mijn gezicht weer wilde laten zien. Ik wilde terug naar mijn werk, re-integreren.
Dag lieve Niek, dank voor alle waardevolle gesprekken die je hebt gevoerd in de tijd dat je vrijwilliger was bij ons. Dank voor jouw kijk op zaken. Heel verfrissend. Heel toepasselijk. Heel Niek. Dat hadden we je nog even willen zeggen. Nu we het niet meer rechtstreeks aan jou kunnen meegeven, vertellen we het de bomen, de bloemen, de vogels, de wolken en de zee. Vertellen we het de lucht, de regen, de zon en de bergen. Vertellen we het aan jouw liefjes die achterblijven. Stoppen we het in poëzie en in herinneringen. Stoppen we het in mooie woorden en in verhalen over jou. Je naam blijft voortleven in de ervaringen die wij met je hebben in het belteam, op de vrijwilligersdag, tijdens de training en bijeenkomsten. We zullen doorgeven wat wij hebben ervaren hoe zorgvuldig en kritisch en met aandacht je anderen hielp. Die in eenzelfde soort bootje zaten als jij. Die zich gehoord voelden over AA en PNH. Dank lieve Niek voor jou Niek-zijn. Wij nemen je mee.
Collega’s belteam en alle andere vrijwilligers van de AA en PNH Contactgroep,
Niels, Annelies, Kim, Cor, Lianne en Annet
Niek van Vugt
(16 juni 1950-7 februari 2026)