Pauline stelt zich voor

Hallo allemaal. Dit is mijn eerste blog! Op uitnodiging van de redactie zal ik de komende tijd deze ruimte vol schrijven. Ik heb er zin in!

Ik zal me eerst even voorstellen en vertellen waarom ik jullie wil meenemen in mijn verhaal. Ik ben Pauline Lubberink, woon samen met twee lieve katten en ik kom uit Gelderland. Sinds twee jaar woon en werk ik op Texel. Ik heb mijn hart aan het eiland verloren. Dit jaar mocht ik Sarah zien, en ik heb een geweldig feestje gevierd na een intensieve periode. 

Exact zeven maanden na de verhuizing naar dit prachtige eiland werd ik met enige spoed opgenomen in het ziekenhuis in Den Helder en belandde ik in een rollercoaster. Na veel onderzoeken en geduld kreeg ik uiteindelijk de diagnose AA en PNH. Tja, en dan…? Ik werkte als verzorgende IG (niveau 3) in een verzorgingshuis op Texel. Door de rollercoaster waren de rollen ineens omgedraaid. Daar lag ik… Ik heb vele transfusies bloed en plaatjes gehad, ben totaal zes keer in het ziekenhuis beland waarvan twee keer voor behandeling met ATG en een stamceltransplantatie.

Schroom niet om te reageren

Ik wil graag mijn ervaringen met jullie delen. Dingen waar ik tegenaan liep en loop, het leven voor én na de stamceltransplantatie, de adviezen en tips! Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die ook hun verhaal met lotgenoten willen delen, vragen hebben, noem maar op, dus schroom niet om te reageren via mail of telefoon of hier. Ik zal regelmatig een stukje schrijven, denk maandelijks maar het zou ook zomaar wekelijks kunnen. Net wat er gebeurt of wat ik meegemaakt heb. 

Lieve groet, Pauline 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zwaai…

Dag lieve Niek, dank voor alle waardevolle gesprekken die je hebt gevoerd in de tijd dat je vrijwilliger was bij ons. Dank voor jouw kijk op zaken. Heel verfrissend. Heel toepasselijk. Heel Niek. Dat hadden we je nog even willen zeggen. Nu we het niet meer rechtstreeks aan jou kunnen meegeven, vertellen we het de bomen, de bloemen, de vogels, de wolken en de zee. Vertellen we het de lucht, de regen, de zon en de bergen. Vertellen we het aan jouw liefjes die achterblijven. Stoppen we het in poëzie en in herinneringen. Stoppen we het in mooie woorden en in verhalen over jou. Je naam blijft voortleven in de ervaringen die wij met je hebben in het belteam, op de vrijwilligersdag, tijdens de training en bijeenkomsten. We zullen doorgeven wat wij hebben ervaren hoe zorgvuldig en kritisch en met aandacht je anderen hielp. Die in eenzelfde soort bootje zaten als jij. Die zich gehoord voelden over AA en PNH. Dank lieve Niek voor jou Niek-zijn. Wij nemen je mee.

Collega’s belteam en alle andere vrijwilligers van de AA en PNH Contactgroep,

Niels, Annelies, Kim, Cor, Lianne en Annet

Niek van Vugt
(16 juni 1950-7 februari 2026)