Zoeken

Dagen, nachten, weekenden ...

Neem elke dag zoals die komt. De emotionele en psychische gesteldheid van de patiënt kan dagelijks en soms ook per uur verschillen. Er zullen zich altijd momenten van plezier, lachen en ontspanning voordoen. Zij vormen de tegenpool van de tijden waarin de bezorgdheid over het welzijn van de patiënt voorop staat.

Sommige dagen vliegen voorbij en andere duren een eeuwigheid. Het is goed, als u samen met de zieke speciale activiteiten kunt plannen - daardoor heeft u een stimulans, zich met positieve dingen bezig te houden:

  • tekenen, puzzelen, kaarten of verhalen schrijven
  • een televisie is onmisbaar, net zoals een dvd-speler en een playstation, zodat de patiënt op elk tijdstip een film kan zien en videospelletjes kan doen
  • herinneringen aan thuis zijn voor elke patiënt belangrijk, in het bijzonder voor kinderen. Breng daarom familiefoto`s mee, hang een lievelingsfoto op
  • maak een speelhoek
  • laat rustige muziek afspelen
  • lees de patiënt voor uit zijn/haar lievelingsboek
  • een schrijfbord met een pen in de buurt van het bed kan ertoe dienen om gedachten of nieuws op te schrijven als de patiënt zich niet prettig genoeg voelt om hierover te praten

Veel ziekenhuizen beschikken over een speelruimte voor kinderen alsook leidsters die activiteiten voor groepjes of afzonderlijke kinderen organiseren, of tekenspullen, boeken en spelletjes aanbieden. Schoolgaande kinderen kunnen tijdens werkdagen op de leraren terugvallen.
Lichamelijke oefeningen bevorderen het genezingsproces. Het kan echter veel overtuigingskracht kosten, die uit te voeren. Zou u graag oefeningen doen, als u zich niet lekker voelt? Er zijn psychologische trucs en prikkelingen voor nodig of speciale regels, om een patiënt die geen zin heeft, uit bed te krijgen. Als de patiënt de kamer mag verlaten, kunt u hem/haar aanmoedigen om de oefeningen samen of in het bijzijn van andere patiënten te doen. Soms helpt het als u uitlegt, dat er
andere patiënten zijn die de oefeningen niet alleen uit willen voeren, zodat de patiënt zich daardoor belangrijk en nuttig voelt. Kleine beloningen kunnen eventueel ook helpen.

Geen zin of lust om te eten

De patiënt wil soms misschien niets eten. Chemotherapie, bestraling en enkele medicijnen kunnen de smaakpapillen aantasten wat samen met onwel zijn, een afkeer tegen eten kan veroorzaken. De weigering van eten kan tevens als verzet (bewust of onbewust) tegen de ziekenhuisopname worden gezien. Werk er samen met de patiënt, de diëtisten van het ziekenhuis en de artsen aan om voedingsmiddelen te vinden, die de eetlust van de patiënt opwekken.

U kunt misschien ook zelfbereid eten of eten van een snackbar (als de patiënt dat op zo’n moment lekker vindt) mee naar het ziekenhuis nemen. Vraag wel even of dit toegestaan is. Het ziekenhuis zal het dieet misschien willen controleren, om zeker te zijn, dat de patiënt de nodige voedingsstoffen binnenkrijgt. Afgezien van medische situaties, waarin eten niet is toegestaan, moet de patiënt een voedingstechnisch uitgebalanceerd dieet krijgen.

Wel of niet blijven slapen in het ziekenhuis

Sommigen voelen zich schuldig, als ze bijvoorbeeld ’s nachts het ziekenhuis verlaten, terwijl het voor anderen een welkome afwisseling is na een vermoeiende dag is. Beide gevoelens zijn normaal en acceptabel en u zult of het een of het ander of beide op verschillende tijdstippen ervaren. Mensen, die zich er niet prettig bij voelen, als zij ’s avonds weggaan, hebben vaak het idee, dat zij de patiënt in de steek laten of voelen zich bezwaard dat er geen verpleging is, die de patiënt aandacht zou kunnen geven, omdat de nachtdienst minder personeel heeft. Deze bezorgdheid is begrijpelijk, maar vaak ongegrond. Vaak hebben de verplegers ’s avonds of ’s nachts meer tijd met de patiënten te praten dan overdag.
Mensen die er naar uitkijken, ’s avonds het ziekenhuis te kunnen verlaten, hebben geen reden zich schuldig te voelen. Ze hebben misschien de hele dag voor de patiënt gezorgd. Nadat zij de hele dag aandacht hebben geschonken aan een ander, hebben ze nu het recht, voor zichzelf te zorgen en zich te ontspannen. Houd echter wel de mogelijkheid open de patiënt op te kunnen bellen, “een goede nacht” te wensen of bij de nachtdienst van de afdeling naar de toestand van de patiënt te vragen.

Het weekend - ontvangen familieleden en vrienden

Het is een goed idee, voor het weekend verschillende activiteiten te plannen, omdat veel personeel dat op werkdagen werkt, niet aanwezig is en daardoor is er minder afwisseling voor de patiënt. Voor velen is dit het moment, dat alle gezinsleden samen met elkaar de tijd kunnen doorbrengen. De vreugde over deze samenkomst kan echter spanningen opleveren, als er te veel mensen in een kleine ruimte bij elkaar zijn. Dit kan men voorkomen door steeds met slechts een of twee personen bij de patiënt te komen terwijl u voor korte tijd de kamer verlaat. De ouders kunnen soms voor een paar uurtjes naar huis gaan. U kunt ook in de regionale krant activiteiten opzoeken, die u met het gezin of de familie die op bezoek zijn kunt ondernemen. Hierbij moet echter een kanttekening geplaatst worden: ziekenhuizen hebben vaak regels, wie op bezoek mag komen.

Patiënten en verpleegkundigen moeten ook eens een ander gezicht zien, maar u moet vermijden, dat de patiënt met bezoek overstelpt wordt. Een of twee personen gelijktijdig zijn in de regel genoeg. De patiënt is ziek en bedenk daarom dat hij/zij niet de energie heeft om met meerdere bezoekers om te gaan.
Oudere familieleden beschikken misschien over veel (grootouderlijke) liefde en tijd, die ze bij de patiënt kunnen doorbrengen, maar houd er rekening mee, dat ze ouder zijn en eventueel beperkingen hebben op het gebied van de gezondheid die ertoe kunnen leiden, dat ze de ziekte en de daarmee verbonden emotionele stress als belasting ondervinden. Indien zij verder weg wonen en beperkt mobiel zijn, moet u erover nadenken, hoe ze in verbinding kunnen blijven en bij het geheel betrokken kunnen worden. Kaarten, brieven en telefoontjes zijn duidelijke wegen om met elkaar in verbinding te blijven, maar ook geluids- en of video-opnames van zowel het gezin als van de patiënt kunnen als bijzonder worden ervaren en zo het gevoel geven dicht bij elkaar te staan.

Het geloof

Bij sommige mensen kan het geloof in deze tijd van inspanning een steun in de rug zijn en vertrouwen en kracht geven. Een dominee, pastor of een andere religieuze contactpersoon kunnen zowel thuis als ook in het ziekenhuis van onschatbare waarde zijn. Als uw patiënt zich in een ziekenhuis ver weg van
thuis bevindt, kan misschien een religieuze medewerker van het ziekenhuis of uw eigen religieuze contactpersoon een visite voor u regelen.